Camilla | Ręcznie robiona torba w stylu casual

"Wahałam się między dwoma rozmiarami i wzięłam większy: mieści się portfel, butelka wody i moja robótka, a torba wcale się nie wybrzusza. Owieczki na żywo są tak samo plastyczne jak na zdjęciach, a tego bałam się najbardziej. W kawiarni w Sopocie ciągle ktoś pyta, skąd ją mam."

"Po trzech dniach Liliana była u mnie, zapakowana w bibułkę, z karteczką z pracowni. Bałam się, że kury na żywo będą bledsze niż na zdjęciach, a jest dokładnie odwrotnie. W środku podszewka, dwie kieszonki i porządny zamek, więc nic nie wypadnie."

"Przy 50% rabatu szczerze spodziewałam się resztek. Nic z tych rzeczy: Elora ma podszewkę, zamek chodzi lekko, a dwie kieszonki na klucze i telefon są na wagę złota. Pszczoła starannie przepikowana, żadnych luźnych nitek. Mąż od razu chciał drugą dla swojej mamy."

"Pierwszy rozmiar był dla mnie za mały, wymiana zajęła niecały tydzień, bez dyskusji. Teraz codziennie biorę dużą Freyę do biura: teczka A4 i tablet mieszczą się bez problemu. Kot przyciąga spojrzenia, ale w dobry sposób."

"Hollis stała się moją torbą na targ: dwa kilo warzyw, chleb i kwiaty, a uchwyty trzymają bez jednego ruszonego szwu. Podwójną warstwę czuć od razu. Prałam ją już dwa razy w 30 stopniach, kolory i pikowanie jak pierwszego dnia."

"Codziennie dojeżdżam pociągiem i Adeline z magnoliami jest idealna: lekka, miękka, a jednak stabilna, a dzięki zamkowi w pełnym pociągu wszystko jest bezpieczne. Krótki deszcz w ogóle jej nie zaszkodził. Z numerem do śledzenia była u mnie po czterech dniach."

"Córka zamówiła mi Briar, bo na wyprzedaży była tak tania. Bałam się, że będzie dla mnie za ciężka, ale prawie nic nie waży, a uchwyty nie wpijają się w ramię. Krowa szkocka jest urocza, a pikowanie wydaje się naprawdę solidne."